მარილმჟავას ოზონირებული ხსნარი ( ანუ გვეშველა?!) და ტამიფლუ
სამხრეთ კორეელმა მეცნიერებმა ე.წ. ღორის გრიპის განადგურების საშუალებას მიაკვლიეს
სამხრეთ კორეელმა მეცნიერებმა ე.წ. ღორის გრიპის განადგურების საშუალებას მიაკვლიეს. კორეელი მეცნიერების დასკვნით მარილმჟავას ოზონირებული ხსნარი, რომლისთვის საკმარისია ერთ ტონა წყალზე 22 გრამი კონცენტრირებული მარილმჟავას დამატება, H1N1 ვირუსს კლავს. მეცნიერების თქმით, ხსნარს სტერილიზაციის ეფექტი აქვს და ღორის გრიპის ვირუსის გარდა, შენობებში სხვა 430 ათასი სახეობის ვირუსული სხეულის განადგურებაც შეუძლია. მარილმჟავას ოზონირებული ხსნარის ზემოქმედებით ვირუსი 5 წუთში იშლება და მჟავას ზემოქმედების კვალიც არ რჩება.
ამას წინებზე მოვისმინე საინფორმაციოში და მგონი გვეშველა 
მოგეხსენებათ ჩვენ საქართველოში ვცხოვრობთ და არა კორეაში, ამიტომაც ინფორმაციისაგან განსხვავებით არამგონია მალე მოაგწიოს მარილმჟავას ოზონირებულმა ხსნარმა ჩვენამდე, ამიტომაც – ცოტა რამ ტამიფლუს შესახებ.
ტამიფლუ
ტამიფლუ-შინაგანი მიღების ანტივირუსული საშუალება.აქტიური ნივთიერება-ოსელტამივირი. გრიპის ვირუსის ნეირამინიდაზის ინჰიბიტორი (გამოწვეული ვირუსის A და B ტიპებით) , არამხოლოდ ამსუბუქებს გრიპის სიმპტომებს არამედ მოქმედებს გრიპის მიზეზზე.
ლათინური სახელწოდება:
ტამიფლუ/ TAMIFLU.
აქტიური ნივთიერება:
ოსელტამივირი/ Oseltamyvir.
გამოშვების ფორმა:
კაფსულები__________________________________ 75 მგ.
ფასი: 58.00 GEL
ფხვნილი(საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად)______ 12მგ/მლ
სუსპენზია__________________________________ 30მგ
თვისება/ მოქმედება
ტამიფლუ-ანტივირუსული პრეპარატი, გრიპის ვირუსის ნეირამინიდაზის ძლიერი სელექტიური ინჰიბიტორი. გრიპის სამკურნალოდ გამოყენებადი პრეპარატი.
ტამიფლუ უშუალოდ მოქმედებს გრიპის ვირუსზე, აფერხებს მის რეკალციფიკაციას და ხელს უშლის ვირუსის გავრცელებას ორგანიზმში. პრეპარატი ვირუსზე მოქმედებს,როგორც in vivo ,ასევე in vitro გამოყენებისას. ტამიფლუ მკვეთრად ამცირებს გრიპისთვის დამახასიათებელ სიმპტომებს და ჩივილებს. ციებ-ცხელების პერიოდის ხანგრძლივობა ტამიფლუს გამოყენების შემთხვევაში მცირდება. ტამიფლუ ამცირებს გრიპისას მოსალოდნელი გართულებების რიცხვს, რომლის დროსაც აუცილებელი ხდება თერაპიაში ანტიბიოტიკების ჩართვა (ბრონქიტი, პნევმონია, სინუსიტი,ოტიტი).
Частота резистентности клинических изолятов вируса группа А к Тамифлю составляет не более 1.5%. Все вирусы с резистентным генотипом являются неполноценными по сравнению с вирусом «дикого» типа и, по-видимому, менее контагиозны для человека. Признаков резистентности лабораторных штаммов или клинических изолятов вируса В к Тамифлю не обнаружено.
ფარმაკოკინეტიკა
После перорального приема Тамифлю озельтамивира фосфат легко всасывается в желудочно-кишечном тракте и в значительной степени превращается в активный метаболит под действием печеночных эстераз. Концентрации активного метаболита в плазме определяются в пределах 30 минут, достигают почти максимального уровня через 2-3 часа после приема и существенно (более, чем в 20 раз) превышают концентрации про-препарата. Не менее 75% принятой внутрь дозы попадает в системный кровоток в виде активного метаболита. Плазменные концентрации как про-препарата, так и активного метаболита пропорциональны дозе и не зависят от приема пищи. Активный метаболит достигает всех основных мест локализации гриппозной инфекции, обнаруживается в легких, промывных водах бронхов, слизистой оболочке полости носа, среднем ухе и трахее в концентрациях, обеспечивающих противовирусный эффект. Связывание активного метаболита с белками плазмы около 3%. Связывание про-препарата с белками плазмы человека составляет 42%. Ни озельтамивира фосфат, ни активный метаболит не являются субстратами или ингибиторами изоферментов системы цитохрома Р450. Всосавшийся озельтамивир выводится, главным образом (> 90%), путем превращения в активный метаболит. Активный метаболит не подвергается дальнейшей трансформации и выводится с мочой. У большинства пациентов максимальные концентрации активного метаболита в плазме снижаются с полупериодом 6-10 часов. Активная субстанция полностью (> 99%) выводится через почки. С калом выводится менее 20% принятого внутрь радиоактивно меченного препарата. Больным с клиренсом креатинина менее 30 мл/мин рекомендуется коррекция дозы Тамифлю. Данные по больным с почечной недостаточностью (клиренс креатинина менее 10 мл/мин) отсутствуют. У пациентов с поражением печени ожидать существенного увеличения экспозиции к озельтамивира фосфату или его активному метаболиту не следует. С учетом данных по экспозиции к препарату и переносимости, коррекции дозы Тамифлю у лиц старческого возраста не требуется.
ჩვენებები:
ტამიფლუ ინიშნება A და Т ტიპის ვირუსით გამოწვეული გრიპის სამკურნალოდ, მოზრდილებში და ბავშვებში 12 წლიდან,სიმპტომების გამოვლენიდან არაუგვიანეს 2 დღისა.
გრიპის ტიპიური სიმპტომები წარმოიშვება უცბად და მოიცავს შემდეგ ნიშნებს:ხველა,ცხელება, თავისტკივილი, ზოგადი სისუსტე, მიალგია(კუნთების ტკივილი) და ყელის ტკივილი.
მიღება/დოზირება:
ტამიფლუს ნიშნავენ მოზრდილებში და ბავშვებში 12 წლის ზევით. ტამიფლუს გამოყენება საწიროა დავიწყოთ რაც შეიძლება ადრე, დაავადების პირველი სიმპტომების დამოვლენისთანავე.
ტამიფლუ გამოიყენება პერორალურად 75 მგ ___ 2-ჯერ დღე-ღამეში (დილას და საღამოს), ჭამის დროს, 5 დღის განმავლობაში.
ტამიფლუს მიღება შესაძლებელია ჭამის დროს ანდა საკვებთან კავშირისას. ტამიფლუს მიღება ჭამისას ანდა ცოტაოდენ რძესთან ერთად ამცირებს დისკომფორტს მონელებისას .
თანმიმდევრულად, ტამიფლუსთან ერთად დასაშვებია სიპტომატიკური პრეპარატების გამოყენება, რომლებიც ამსუბუქებენ გრიპის თანმხლებ გამოვლინებებს, მაგალითად სიცხისდამწევები.
იმ შემთხვაშიც კი თუ თქვენ თავს უკეთ გრძნობთ, მკურნალობის კურსი მიზანშეწონილია მიიყვანოთ ბოლომდე, ანუ მიიღოდ ტამიფლუს 10-ვე კაფსულა 5 დღის განმავლობაში (დღეში 2 კაფს.).
თუ თქვენ დაგავიწყდათ ტამიფლუს მიღება, მიიღეთ გამოტოვებული დოზა, მალევე,როგორც კი გაგახსენდებათ. მაგრამ არაუგვიანეს 2 საათისა შემდეგ მიღებამდე. შემდეგ კი განაგრძეთ ტამიფლუს მიღება ჩვეულებრივ, დროულად. ტამიფლუს ორმაგი დოზის მიღება არ არის რეკომენდირებული. თუ თქვენ მიყოლებით რამდენიმე დოზა გამოტოვეთ, დაეკითხეთ ექიმს.
პაციენტებში,რომელთა კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე მეტია, დოზის კორექცია არაა საჭირო. დაავადებულებში, რომლებშიც კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლებია, რეკომენდირებულია ტამიფლუს დოზის შემცირება 75 მგ-მდე __ დღეში ერთხელ, 5 დღის განმავლობაში.
ავადმყოფებში,რომლებსაც აღენიშნებათ თირკმლის უკმარისობა (კრეატინინის კლირენსი 10 მლ/წთ-ზე ნაკლებია) ტამიფლუს მიღება არაა შესწავლილი, ამიტომ მიღებისას აუცილებელია დიდი სიფრთხილის დაცვა.
ავადმყოფებში, თირკმლის დაზიანებებით_ ტამიფლუს დოზის კორექცია არაა საჭირო.
ავადმყოფებში,მოხუცებულ ასაკში : ტამიფლუს დოზის კორექცია არაა საჭირო.
ჰიპერდოზირება:
ამდროისთვის ტამიფლუს ჰიპერდოზირების შემთხვევები არ არის დაფიქსირებული. მწვავე ჰიპერდოზირებისას დამახასიათებელი სიმპტომებია:გულის-რევა, ღებინება (ზოგჯერ). ტამიფლუს ერთჯერადი დოზა 1000მგ-მდე კარგად გადაიტანება, თუ გამოვრიცხავთ გულის-რევა, ღებინებას.
უკუჩვენება:
ტამიფლუს გამოყენება არ არის მიზანშეწონილი ალერგიული ჰიპერმგრძნობელობისას ოზელტამივირის, ანდა პრეპარატის სხვა შემადგენელი სხვადასხვა ნივთიერების მიმართ. მკურნალობის დაწყების წინ საქმის კურსში ჩააყენეთ ექიმი, თუ თქვენ სხვა სახის პრეპარატებს იღებთ, ან მიიღებთ ტამიფლუს თერაპიული კურსის მიმდინარეობისას. ამავდროულად გააფრთხილეთ ექიმი თირკმლის პათოლოგიების შემთხვევაში.
მიღება ორსულობა/ლაქტაციის დროს:
დღევანდელ დღეს ორსულობაში ტამიფლუს გამოყენებასთან დაკავშირებული მონაცემები არ არის საკმარისი იმისათვის, რათა შევაფასოთ ოსელტამივირის ფოსფატის ტერატოგენული , ანდა ფეტოტოქსიური მოქმედება. ორსულობისას გამოიყენება მხოლოდ უკიდურეს შემთხვევაში. ექსპერიმენტებისას, ვირთხებზე და კურდღლებზე, ტამიფლუს ტერატოგენული მოქმედება არ გამოვლინდა. ხოლო ლაქტაციის პერიოდში, ვირთხებში, ოსელტამივირის აქტიური მეტაბოლიტი გამოიყოფა რძეში. ხდება თუ არა გამოყოფა ადამიანის შემთხვევაში, არ არის ცნობილი.
გვერდითი მოვლენები:
ჩვეულებრივ ტამიფლუ კარგად მეტაბოლიზდება ორგანიზმში, იშვიათია გულისრევა-ღებინება. ასევე ბრონქიტი , უძილობა და თავბრუსხვევა. აღნიშნული გამოვლინებებისას უმეტეს შემთხვევაში წპრეპარატის მიღების შეწყვეტა არ ხდება აუცილებელი. ასევე შესაძლებელია დიარეა, მუცლის ტკივილი, თავის ტკივილი, სისუსტე.
ძირითადი მითითებები და სიფრთხილის ნორმები:
Профиль нежелательных побочных явлений Тамифлю у больных группы риска был, в целом, таким же, как у взрослых больных молодого возраста без сопутствующих заболеваний.
12 წლამდე ბავშვეში ტამიფლუს უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის გამოკვლეული.
მონაცემები პაციენტებზე, რომლებსაც აქვთ თირკმლის უკმარისობა(კლირენსი 10 მლ/წთ-ზე ნაკლებია), არ არის, ამიტომ, ტამიფლუს დანიშვნის შემთხვევაში,უნდა დაიცვან სიფრთხილე.
პრეპარატების ურთიერთქმედება:
ტამიფლუს გააჩნია უსაფრთხოების სანდო პროფილი და სხვა პრეპარტებთან ურთიერთქმედების მინიმალური რისკი.
Низкая степень связывания озельтамивира и активного метаболита с белками не дают оснований предполагать наличие взаимодействий, связанных с вытеснением лекарственных средств из связи с белками.
Ни озельтамивира фосфат, ни активный метаболит не являются хорошим субстратом для полифункциональных оксидаз системы цитохрома Р450 или для глюкуронилтрансфераз.
პერორალურ კონტრაცეპტივებთან (ბელარა,ჟანინი, სილესტი,მიკროგინონი,მარველონი,კლიმოდიონი, იარინა და ა.შ) ურთიერთქმედების არავითარი ფორმალური საფუძველი არ გააჩნია.
Циметидин, неспецифический ингибитор изоферментов системы цитохрома Р450, конкурирующий за канальцевую секрецию препаратов щелочного типа и обладающих свойствами катионов, не влияет на плазменные концентрации озельтамивира и его активного метаболита.
Клинически значимые лекарственные взаимодействия, основанные на конкуренции в процессе канальцевой почечной секреции, маловероятны.
Одновременное назначение пробенецида приводит к увеличению экспозиции к активному метаболиту примерно в 2 раза, вследствие торможения активной канальцевой секреции в почках. Однако, благодаря большому запасу безопасности активного метаболита, коррекции дозы при одновременном применении с пробенецидом не требуется.
Одновременный прием с парацетамолом не влияет на плазменные концентрации озельтамивира, его активного метаболита и парацетамола.
Тамифлю назначали вместе с часто применяющимися препаратами, такими как ингибиторы АПФ (эналаприл, каптоприл, периндоприл, цилазаприл, фозиноприл, лизиноприл, моэксиприл, рамиприл, спираприл, трандолаприл и пр.), тиазидные диуретики (бендрофлюазид, гидрохлоротиазид, индапамид и пр.), антибиотики (пенициллины /феноксиметилпенициллин, амоксициллин, амоксициллин и клавулановая кислота/, цефалоспорины /цефалексин, цефуроксим, цефиксим, цефадроксил, цефаклор, цефтибутен/, азитромицин, эритромицин и доксициклин), блокаторы Н2-рецепторов (ранитидин, циметидин), бета-блокаторами (пропранолол, атенолол, бисопролол, карведилол, метопролол, небиволол, пиндолол, соталол и пр.), ксантинами (теофиллин, эуфиллин), симпатомиметиками (псевдоэфедрин), опиатами (кодеин), кортикостероидами (преднизолон, дексаметазон, метилпреднизолон, триамцинолон, бетаметазон и пр.), ингаляционными бронхолитиками (сальбутамол, фенотерол, формотерол и пр.) и анальгетиками (аспирин, ибупрофен, парацетамол и пр.). Изменений типа или частоты нежелательных явлений при этом не наблюдалось.
შენახვის პირობები:
შეინახეთ 30 °C-მდე გარემოში;
შეინახეთ ბავშვებისგან მიუწვდომელ ადგილას;
ვარგისიანობის ვადა 3 წელი.
აფთიაქიდან გაიცემა-მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით.
ღორის გრიპის პანდემია (2009)
ღორის გრიპის ეპიდემია 2009 დაიწყო მექსიკის სამ რეგიონში ერთდროულად, სეზონური გრიპის კლინიკური ნიშნების გამოვლენით, რომელიც სწრაფად ვრცელდებოდა ადამინთა შორის. 24 აპრილს დადასტურდა, რომ ახალი მწვავე ვირუსული ინფექციის გამომწვევია გრიპის A ტიპის H1N1 შტამი. ღორის გრიპის ინფექციის პირველი ლოკალური აფეთქება გამოვლინდა მარტის თვეში. მალე დაავადების შემთხვევები დაფიქსირდა მექსიკის მრავალ რეგიონში და აშშ-ში. 28 აპრილისათვის ვირუსული ინფექციის შემთხვევები აღიწერა ესპანეთში, დიდი ბრიტანეთში, ახალ ზელნდიაში და ისრაელში და ’სავარაუოდ’ ინფიცირებულთა რიცხვმა 4000-ს მიაღწია. ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციამ მდგომარეობა შეაფასა, როგორც პანდემის ”მე-5 ფაზა”.
ღორის გრიპი
თავიდან ახალ გამოვნელილ ვირუსს უწოდებდნენ ,,ღორის გრიპის ვირუსს”, რადგან ლაბარატორიულმა ტესტირებამ აჩვენა ამ ვირუსის გენეტიკური მსგავსება იმ გრიპის ვირუსისადმი,რომელიც ჩვეულებრივ ჩრდილოეთ ამერიკაში ღორებში გვხვდება. – შემდგომი კვლევებით დადგინდა ,რომ ეს ახალი ვირუსი მნიშვნელოვნად განსხვავდება ჩრდილოეთ ამერიკაში ღორებში ჩვეულებრივ მოცირკულავე ვირუსისაგან. -ახალი ვირუსის 2 გენი არის იმ გრიპის ვირუსიდან,რომელიც ცირლულირებს ღორებში ევროპასა და აზიაში ხოლო დანარჩენი კი ფრინველებსა და ადამიანებში მოცირკულირე გრიპის ვირუსის გენებია. -მეცნიერები ამ ვირუსს,,ოთხმაგი რეასორტაციის,,ვირუსს უწოდებენ ((შედგება 4 სახეობის ვირუსის გენისაგან და არა მარტო ღორის გენისაგან,(ეს არაა ღორის ვირუსი)არამედ ზემოთ არნიშნული გენებისაგან).
-
გამომწვევი:
ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის მონაცემებით A(H1N1), რომელიც გავრცელდა ადამიანებს შორის და გამოიწვია 2009 წლის ეპიდემია, არის გრიპის A ტიპის H1N1 შტამის აქამდე უცნობი ვერსია. ამ ახალი შტამის თავისებურება ისაა, რომ იგი შეიცავს ადამიანთა შორის სეზონურად გრიპის აფეთქებების გამომწვევი H1N1 შტამისა და ფრინველის გრიპის გამომწვევი A ტიპის H5N1 შტამის მსგავს გენეტიკურ მასალას.
-
კონტაგიოზურობა:
ახალი შტამი A (H1N1) ყველაზე უფრო კონტაგიოზური ანუ გადამდები აღმოჩნდა აქამდე აღწერილ შემთხვევებს შორის.
იგი ვრცელდება ადამიანიდან ადამიანზე სეზონური გრიპის ვირუსის მსგავსად ჰაერ-წვეთოვანი გზით: ხველებით, ცემინებით, დაინფიცირებული საგანთან შენახები ხელის პირთან ან ცხვირთან კონტაქტით. ხველებისა და ცემინების დროს ვირუსის შემცველი წვეთები ჰაერში ვრცელდება და ამგვარად შესაძლებელია მოხდეს სხვა ადამიანის ინფიცირება ან სხვადასხვა საგნებისა და ზედაპირების ვირუსით დაბინძურება. გარდა ამისა, საგნები ინფიცირებულად შეიძლება ჩავთვალოთ, თუ იგი კოტაქტში იყო დასნებოვნებულის თვალთან, ცხვირთან ან პირთან.
A(H1N1) არ ვრცელდება საკვებით, მათ შორის, ღორის ხორცით ან სხვა პროდუქტით მომზადებული საკვებიდან, რომელიც თერმულად არის დამუშავებული (შემწვარი ან მოხარშული). ვირუსი კვდება 75-100 °C (167-212 °F) ტემპერატურაზე.როგორც კვლევებით დადაგინდა ადამიანის დაავადების უნარს ზედაპირზე მოხვედრილი A(H1N1)გრიპის ვირუსიინარჩუნებს 2-8 საათია განმავლობაში.
-
ინკუბაცია:
ინფიცი
რებული ადამიანიდან A(H1N1) ვირუსის ინფექცია სხვა ადამიანზე შეიძლება გავრცელდეს დაავადების სიმპტომების გამოვლენამდე წინა დღეს. ეს ნიშნავს, რომ ადამიანმა შეიძლება არც კი იცოდეს, რომ დაავადებულია და ინფექციის გამავრცელებელი იყოს. ინფექციის გადამდებია ადამიანი სიმპტომების გამოვლენიდან 7 და მეტი დღის განმავლობაში. ბავშვები გადამდები არიან ფრო ხანგრძლივი პერიოდის მანძილზე.
A(H1N1) გრიპის სიმპტომები ადამიანში ისეთივეა, როგორც ჩვეულებრივი ადამიანის გრიპის ინფექციისა. დაავადების ნიშნებია: თავის ტკივილი, სხეულში მტვრევის შეგრძნება, კანკალი, სისველე ცხვირში, ყელის ტკივილი, ხველა, ცხელება, ორგანიზმის დასუსტება. ზოგიერთ პაციენტებში ვლინდება დიარეა და ღებინება. დაავადების პროგრესირებისა და მდგომარეობის დამძიმების შემთხვევაში, ყალიბდება პნევმონია, სუნთქვის უკმარისობა და სიკვდილი. ღორის გრიპით დასნებოვნებულ ადამიანებში დაავადების მძიმე ფორმა წარსულშიც ყოფილა აღწერილი. სენონური გრიპის მსგავსად, ღორის გრიპის ვირუსული ინფექციამ შეიძლება გააუარესოს მანამდე არსებული ქრონიკული დაავადების მიმდინარეობა.
პროფილაქტიკა
ძალიან მნიშვნელოვანია საკუთარი ჯანმრთელობის გაფრთხილება: დიდხანს ძილი, ფიზიკური აქტიურობა, სტრესებისაგან თავის არიდება, სითხეების მიღება უხვი რაოდენობით, ვიტამინებით მდიდარი და ბალანსირებული კვება.
ღორის გრიპისგან თავდაცვის პირველი და უმთავრესი წესია ხელების დაბანა. ხელების დაბანა ხშირად, საგულდაგულოდ, თბილი წყლით და საპნით ან სპირტზე დამზადებული დასაბანი საშუალებებით, ნახევარი წუთის განმავლობაში ძალიან ეფექტურია. სიფრთხილისათვის კარგია, თუ ადამიანი არ შეეხება ისეთ საგნებს ან ზედაპირებს, რომლებიც შესაძლოა, რომ დაინფიცირებული იყოს.
მოერიდეთ ხალხმრავალ და საზოგადოების თავშეყრის ადგილებს, სადაც მეტია შანსი დაინფიცირებულ ადამიანთან კონტაქტისა.
მოერიდეთ დაინფიცირებულ ადამიანებთან პირისპირ კონტაქტს. პირბადე დაგიცავთ ცემინების ან ხველების დროს ჰაერში გაფანტული ვირუსული წვეთებისაგან.
-
ანტივირუსული საშუალებები
მთავარი ანტივირუსული სამკურნალო პრეპარატებია: ნეირამინიდაზას ზოგადი ინჰიბიტორები ტამიფლუ(ოსელტამივირი) და რელენზა(ზანამავირი). ნეირამინიდაზა ვირუსის გარსზე მდებარე პეპტიდია რომლის ცვალებადობაც იწვევს ვირუსისათვის სხვადასხვა სახელის მინიჭებას. მაგ H1N1,N2,N3. H – არის ჰემააგლუტინინი.
ასევე შესაძლებელია ზოგადი ვირუსის დნმ–მაბლოკირებელი პრეპარატების მიღება (მაგ. არბიდოლი, რემანტადინი).
ნებისმიერ შემთხვევაში აუცილებელია პროფესიონალი ინფექციონისტის მეთვალყურეობა და დროული კონსულტაცია.
ღორის გრიპის ვირუსი ვერ უძლებს მაღალ ტემპრერატურას 75-100 °C (167-212 °F) და კდვება.
ვირუსი მგრძნობიარეა ქიმიური საშუალებებისადმი, ესენია: წყალბადის ზეჟანგი, დეტერგენტები (საპონი), იოდზე დამზადებული ანტისეპტიკური საშუალებები, სპირტი და ქლორი.
დაინფიცირებული ადამიანის ნახმარი ჭურჭელი და თეთრეული უნდა გაირეცხოს ცალკე, ქლორირებული სარეცხი საშუალებებით, ცხელ წყალში.
სადეზინფექციო საშუალებები:
70% ეთილის სპირტი
5% ლიზოლი
მ კ უ რ ნ ა ლ ო ბ ა:
ანტივირუსული თერაპია: ღორის გრიპის ვირუსი A (H1N1) მგრძნობიარეა ნეირამინიდაზა ინჰიბიტორებისადმი (ზანამივირი, ოსელტამივირი). ანტივირუსული თერაპია რეკომენდირებულია მხოლოდ მაღალი რისკის პაციენტებში: ორსულები, ბავშვები, 65 წელზე მეტი ასაკის ადამიანები, ქრონიკული პათოლოგიებით დაავადებულები, დადასტურებული H1N1 ინფექციის მქონე ადამიანებთან კონტაქტში მყოფები და სხვა ჟანგბადი სიმპტომური თერაპია:ანტიპირეტიული (აცეტამინოფენი) და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები. 18 წლამდე ასაკის ავადმყოფებისათვის არა არის რეკომენდირებული ასპირინის შემცველი პრეპარატების გამოყენება, რეის სინდრომის განვითარების რისკის გამო.
აგრეთვე იხილეთ:
> ღორის გრიპის პანდემია (2009)
